De potentie van braakliggend bouwland in overgangsgebieden
Overgangsgebieden vormen letterlijk de overgang tussen gebieden waarbij sprake is van intensief landgebruik en de beschermde natuur. Juist die zones hebben in het bijzonder potentie om biodiversiteit in en om natuurgebieden heen te versterken en drukfactoren van de landbouw op natuur te beperken. Door goed beheer kunnen overgangszones ruimte bieden aan fauna uit natuurgebieden.
Een kansrijke maatregel binnen zulke overgangsgebieden is het (tijdelijk) braakleggen van landbouwgrond. Braaklegging werd van oudsher ingezet om de bodem rust te gunnen en de kwaliteit te verbeteren, maar biedt ook kansen om de biodiversiteit te bevorderen. De effecten op zowel bodemkwaliteit als biodiversiteit zijn afhankelijk van het type braak, waarbij zowel gedacht kan worden aan spontane opkomst van fauna als aan ingezaaide niet-productieve gewassen.
Om deze maatregel verder te onderzoeken is dit jaar een onderzoeksproject gestart: ‘Tussen natuur en akker: braakliggend bouwland.’ In dit onderzoeksproject wordt de potentie van het braakleggen van bouwland voor de natuurwaarden van naastgelegen natuurgebieden onderzocht. Daarbij wordt zowel het effect op soorten uit het natuurgebied en in de agrarische gebieden (vogels, insecten, vegetatie) onderzocht als ook het effect van de agronomische inpassing van verschillende vormen van braak. Voor biodiversiteit ligt de focus op de meerwaarde voor vogels, waarvoor ook de aanwezige insecten en planten van belang zijn.
Het onderzoek wordt uitgevoerd door Aequator Groen + Ruimte, het Louis Bolk Instituut, Sovon en drie agrarische collectieven: Boerennatuur Flevoland, Natuurrijk Limburg en Agrarische Natuur Drenthe. Betrokken partijen – ieder met hun eigen specifieke kennis & kunde – zetten zich in om zo onderzoek en praktijk te verbinden.
Lees het volledige artikel op: https://natuurkennis.nl/nieuw-onderzoek-de-potentie-van-braakliggend-bouwland-in-overgangsgebieden/





